Originally written: FEB 13, 2008
I wrote this poem during the Physics 72 Second Long Exam.
Bhazel is a friend. During the time, I was writing this, she was
in the other room proctoring for her class.
O Bhazel na kay ganda, bakit ika’y kahali-halina
Sa tuwing ika’y nakikita, lahat ay nabibigla
Ang buhok mong kay haba na wari ba’ brotsa
Na ipinipinta ang mukha mong kaaya-aya
Ngunit bakit sa dami ng salitang aking banggitin
Di mo pinapansin, parang wa epek pa rin
Pakiusap ko lang naman na iyong sambitin
Na ako ay isang guwapo at tipong habulin.
Hindi mo lang alam na ako ri’y nasasaktan
At ako’y sayo ang tipong hilig ay katuwaan
Di ko lang naman nais sa yo’y ipaalam
‘Pagkat batid kong ika’y magdaramdam
Ngunit ganon pa man sayo akoy patuloy na hahanga
Kahit pa magmukha akong aanga-anga
Handang maghintay kahit pa sa wala
Basta huwag ka lang sa aki’y mawawala.
No comments:
Post a Comment